hæ

afsakið þessa lööngu pásu mínir tryggu lesendur. ég skal standa mig betur í framtíðinni.

við arna kláruðum skólann á föstudaginn síðasta okkur til mikillar gleði. Eftir langt og strangt kveðjudjamm fluttum við svo í íbúðina okkar á laugardaginn. Byrjuðum á að þrífa allt hátt og lágt þar sem við nenntum því ómögulega áður (sökum mikilla anna).
Svo gerðist hið ómögulega sem móðir mín hefði aldrei trúað upp á mig en ég raðaði öllum fötunum mínum í fataskápinn minn.

Hversu lengi þau staldra þar við skal ég samt ekki segja til um.

Gamli sem var með mér í bekk

Svo tók húsmóðirin í mér völdin áðan og ég skúraði gólfið. Ég lét nú ekki þar við sitja heldur ákvað að strauja nokkur föt líka. Eftir að hafa straujað allt án árangurs og tvisvar sinnum fundið straujárnið með strauið ofan á straubrettinu ákvað ég að sætta mig við krumpuðu skyrturnar áfram.

Maður getur ekki verið góður í öllu.

Skólinn okkar nýi er ógómógó flottur. Fórum og skoðuðum hann allan á mánudaginn og getum eiginlega ekki beðið eftir því að byrja í alvöruskóla. Spænskutímarnir eru líka fínir, erum bara fjórar í tíma og voða næsó.

knús frá mér sitjandi á svölunum með sangriu í hönd....samt alveg með nettan kuldahroll:)